هزاردستان

طراح ایده مسابقه داستانک‌نویسی «هزاردستان»، یونس لطفی، که لابد با قلم صریح و نوشته‌های خوش‌خوانش آشنا هستید، از من خواست یک جاهایی گرده‌کشی کنم و به اصطلاح بار بعضی کارهای این سامانه مجازی را بر دوش بگیرم. گفتم: باشد. گفت: شرایط داوری را بنویس که نکته مبهمی نماند. گفتم: به چشم، اما بعد از اینکه چانه‌هامان را با هم زدیم.

و خب! چانه زدیم و سرآخر فکر کردیم نوشته‌های شما که در قالب داستانک و در حجم نهایتا 100 کلمه به دست ما می‌رسند، شرایط زیر را در نظر بگیرند:

۱- به هیچ وجه تقید به سبک‌های رایج، منظور نظر گرداننده هزاردستان نیست و هر کسی از هر موضوعی و در هر فرمی که خواست، می‌تواند بنویسد.
۲- طبیعی است که چون این آثار به فارسی نوشته می‌شوند، لازم است آداب فارسی‌نویسی را رعایت کنند. از جمله این آداب رعایت نیم‌فاصله است؛«می‌نویسم»، «خوردنی‌ها» و نه «می نویسم»، «خوردنی ها» یا «مینویسم»، «خوردنیها». رعایت نکته‌های دستوری و پرهیز از مصرف بی‌رویه ادوات نگارشی امتیاز دارد.

و اما دیدیم که اینها هم نه! آزاده و آزاد بنویسید - فارغ از فرم و دستور و فرمایش‌های رایج.

می‌ماند نکته آخر و آن داوری داستانک‌ها:
چانه زدن‌هامان سر داوری آثار به اینجا ختم شد که:

هر داستانی را که می‌رسد در این وبلاگ بگذاریم که شما بخوانید و رای بدهید تا داورها، از میان ده داستانی که با رای شما به مرحله آخر می‌رسند، سه داستانک برگزیده را معرفی کنند.

شیوه امتیاز دادن به داستانک‌ها:
در بخش نظرهای هر داستان که در پستی جداگانه منتشر می‌شوند، نظر خود را اینگونه ثبت کنید:
به این داستانک رای مثبت می‌دهم
به این داستانک رای منفی می‌دهم
درباره این داستانک نظری ندارم

این را نیز بدانید تنها رای کسانی پذیرفته می‌شود که با اسم و مشخصات حقیقی (نام و نام خانوادگی، نشانی ای میل یا وب‌سایت) اعلام نظر می‌کنند و خارج از چارچوب رای‌دهی، نظر نمی‌نویسند.

نویسندگان داستانک‌ها می‌توانند به آثار همدیگر رای بدهند اما درباره آثار خودشان چنین حقی ندارند.

نگفته نماند که داورها حق وتو دارند. این حق را به ما بدهید و نرنجید. ما امتحان پس داده‌ایم. حرف‌مان را قبول کنید.